Willie Hartjes is een vrolijke jongeman met een behoorlijke dosis humor. Hij woont met nog vijf mannen op Elzenpas 1 en heeft dagbesteding bij Op Stap op het terrein van Fatima Zorg in Nieuw Wehl. Willie is een jongen vol streken, een onderzoeker, en een jongen met een enorme zin om te leren.

Willie Hartjes vindt het erg fijn om erop uit te gaan. Vooral het fietsen op de Fun2Go fiets vindt hij heerlijk”, vertelt Wilma Leenders, begeleidster bij Op Stap. “Ook met de activiteit ‘koken’ doe je hem een groot plezier. Hij schuift dan een stoel bij het fornuis om niets te missen. Als het dan tijd is om de creatie op te eten, krijgt Willie grote ondeugende ogen en rent hij snel naar de koelkast om de pot ‘mamanaise’ (mayonaise) te pakken.

Vroeger en nu
Het afgelopen jaar is er veel veranderd in het leven van Willie. Een jaar geleden lag hij nog veel op bed, kwam de dagbesteding ’s ochtends twee korte momenten en ‘s middags een moment om een activiteit met hem doen. Hij had veel rustgevende medicatie en er waren veel vrijheidsbeperkende maatregelen vanwege zijn angsten en gedrag. Willie kon het niet goed aan als je niet heel dicht bij hem bleef.

Eigen invloed
“Nu geeft Willie ’s ochtends zelf aan dat hij graag uit bed wil. Hij kan dan een half uur zonder vrijheidsbeperkende maatregelen ontspannen op zijn kamer, totdat het tijd is voor het ontbijt. Eten doet hij samen met groepsgenoten aan tafel. Er zijn nu diverse momenten op een dag waarop Willie kan kiezen. Daardoor heeft hij invloed op zijn dag”, vertelt Miranda enthousiast. “De dagbesteding bestond een jaar geleden nog uit een korte één op één activiteit. Nu kunnen we meerdere activiteiten achter elkaar doen, of kan Willie op momenten meedoen in een groep. Je merkt aan hem dat hij echt geniet van alle indrukken die hij opdoet. Hij pakt zelfs nieuwe woorden op waarmee hij ons kan aangeven wat hij wil.”

Twee handen vrij
Door een goede samenwerking tussen de specialisten van Fatima Zorg  en zijn familie heeft Willie zich het afgelopen jaar enorm ontwikkeld. De eerste stap werd genomen door het afbouwen van medicatie. Daardoor werd Willie helderder en kon hij meer activiteiten aan. Ook de vrijheidsbeperkende maatregelen werden stap voor stap afgebouwd. “Het is een wisselwerking”, vertelt Miranda van Haaften, begeleidster van Elzenpas 1. “We zorgen er met zijn allen voor dat Willie leert vertrouwen op zijn omgeving en zijn begeleiders. Dat gaat stapje voor stapje, hij moet de ruimte krijgen. Daardoor durft hij steeds meer en kunnen wij hem ook leren loslaten. En als je loslaat, heb je twee handen vrij. Die kun je dan gebruiken voor leuke dingen! Dat is een zin die we hier vaak gebruiken.”

Tekst: Mieke Kolkman